Een landbouwer had gedurende een periode van twee jaar de facturen van zijn voerleverancier met een totaal bedrag van bijna € 143.000 niet betaald. De voerleverancier legde daarom conservatoir beslag op bepaalde vermogensbestanddelen en vorderde betaling bij de rechtbank. De landbouwer stelde dat hij een tegenvordering had en beriep zich op verrekening. Door verkeerde voeradviezen had hij te maken met gezondheidsproblemen bij zijn koeien. De rechtbank wees de vorderingen van de voerleverancier grotendeels toe en die van de landbouwer af. De landbouwer stelde hiertegen zonder succes hoger beroep in bij het hof. De voerleverancier bestreed verkeerde voeradviezen te hebben gegeven, maar beriep zich in eerste instantie op haar algemene voorwaarden. Daarin stond onder meer dat een eventueel recht op schadevergoeding na verloop van bepaalde tijd verviel en dat er geen mogelijkheid van verrekening was. Volgens het hof waren deze algemene voorwaarden van toepassing, omdat de landbouwer deze stilzwijgend had aanvaard. Deze voorwaarden stonden al jaren op de facturen en tevens op de website van de voerleverancier. De landbouwer had nooit geprotesteerd tegen de algemene voorwaarden. Ondanks dat hij maar een klein bedrijf had, was hij aan te merken als een professionele ondernemer. De voerleverancier had zich daarom terecht beroepen op de algemene voorwaarden. De vordering van de landbouwer werd afgewezen, omdat hij volgens het vervalbeding in de algemene voorwaarden de schade binnen een jaar had moeten claimen. Dit had hij niet gedaan. Het hof kwam daarom niet meer toe aan de vraag of er een onjuist voeradvies was gegeven. De landbouwer diende de facturen nog wel te voldoen.